De Nijlgans (Alopochen aegyptiaca) behoort tot de familie Anatidae (zwanen, ganzen en eenden). In deze familie zit ze in de onderfamilie Tadorninae (halfganzen). Dit zegt meteen iets over haar formaat. Haar naam is dus verwarrend, want ze behoort niet tot de onderfamilie Anserinae (zwanen en ganzen). De oude Egyptenaren beschouwden de Nijlgans als een heilig dier en beeldden haar regelmatig af in hun kunst.
De lichaamslengte bedraagt 63 tot 73 cm en het gewicht 2,5 kg. Het verenkleed van beide geslachten is gelijk.
De Nijlgans leeft voornamelijk op land, hoewel ze goed kan zwemmen. In het broedseizoen verdedigt ze een territorium, soms zelfs agressief, maar ook onderling zijn ze weinig verdraagzaam. Die agressiviteit is trouwens het handelsmerk van deze ganzen. Ze passen brute kracht toe om het nest van een andere vogel in te pikken - waarvan vooral grauwe ganzen, maar ook roofvogels, kraaien, eenden en dergelijke, slachtoffer zijn - en om de kleintjes van andere eendachtigen te verdrinken.
De Nijlgans eet zaden, bladeren, grassen en stengels. Af en toe eet dit dier sprinkhanen, wormen en andere kleine dieren.
Deze soort komt algemeen voor in Afrika langs meren, rivieren en moerassen, behalve in woestijnen en dichte bossen en in de Jordaanvallei. Ze worden veel aangetroffen in de Nijlvallei.
Als exoot komt de Nijlgans voor in Europa. Nadat in 1967 een aantal exemplaren is ontsnapt, komt de Nijlgans in Nederland en België algemeen voor.
De lichaamslengte bedraagt 63 tot 73 cm en het gewicht 2,5 kg. Het verenkleed van beide geslachten is gelijk.
De Nijlgans leeft voornamelijk op land, hoewel ze goed kan zwemmen. In het broedseizoen verdedigt ze een territorium, soms zelfs agressief, maar ook onderling zijn ze weinig verdraagzaam. Die agressiviteit is trouwens het handelsmerk van deze ganzen. Ze passen brute kracht toe om het nest van een andere vogel in te pikken - waarvan vooral grauwe ganzen, maar ook roofvogels, kraaien, eenden en dergelijke, slachtoffer zijn - en om de kleintjes van andere eendachtigen te verdrinken.
De Nijlgans eet zaden, bladeren, grassen en stengels. Af en toe eet dit dier sprinkhanen, wormen en andere kleine dieren.
Deze soort komt algemeen voor in Afrika langs meren, rivieren en moerassen, behalve in woestijnen en dichte bossen en in de Jordaanvallei. Ze worden veel aangetroffen in de Nijlvallei.
Als exoot komt de Nijlgans voor in Europa. Nadat in 1967 een aantal exemplaren is ontsnapt, komt de Nijlgans in Nederland en België algemeen voor.
Nr. 1
Nr. 2
Nr. 3
Nr. 4
Nr. 5
Nr. 10
Nr. 11
Nr. 12
Nr. 13
Je kunt de foto's ook in de lightbox gaan zien, klik hiervoor op de 1ste foto....
